Περιμένοντας αν ανθίσει.

Ήταν τότε που εχθροί και φίλοι μαζί βρεθήκανε!
Ποιος το περίμενε πως ήσυχα
ο ένας δίπλα στον άλλο
την ίδια αγωνία θα μοιραζόταν…

Οι στιγμές ήρεμα περάσανε,
καθώς απορούσαν σιωπηλοί ανώνυμοι,
πως τα τσαλακωμένα φύλλα
όμορφα πάλι κατάφεραν ν’ ανθίσουν.

Ποιοι χαρήκανε παρέμεινε μυστήριο.
[Ποιητικά #385 – 19 Μαρτίου 2018]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.