Στο ταξίδι…

1474623_10201438595185251_1080348979_n

Νοστάλγησες ξυπόλητος το χώμα να πατήσεις,
τα πόδια πως τα χόρτα γαργαλούν πάλι να νιώσεις,
της χαράς τον ιδρώτα αυλάκι να χαράξει,
στο σκονισμένο σου κορμί…

Παλτό ζεστό, τη νύχτα ντύθηκες γλυκές τις αναμνήσεις,
σκιάχτηκες, μη παγώσει στο γυρισμό σου το μυαλό,
και κίνησες τον πιτσιρίκο να συναντήσεις,
πριν ξημερώσει να ‘χεις γυρίσει, να πληρώσεις το παρόν…

Πέρασες σπίτια ψηλά, πλατείες άδειες,
σκονισμένα χρόνο άδεια παγκάκια,
ξεθυμασμένη ανθρωπιά στους άδειους δρόμους,
κει που κάποτε πουλούσαν τυλιγμένη σε ξυλάκι την χαρά…

Σκιές!
Περνώντας τα παράθυρα, νιώθεις να κοιτάνε,
άλλες κλαίγοντας άλλες γελώντας, παλιές αγάπες,
πίσω στις κλειστές πόρτες να σε ακούνε
άλλες βουβές άλλες μονολογώντας, μεγάλες αποφάσεις…

Προχωράς ακόμα…
Χαμήλωσαν τα σπίτια, ταπείνωσαν τις τρομερές σκεπές!
Δέντρα από δεκάδες μοναδικούς έρωτες πληγωμένα,
πλακάκια από ζευγάρια βήματα αυλακωμένα,
δρομάκια στενεμένα στου ματιού το βάθος,

φτάνοντας στα χρόνια τα γλυκά, τα πρώτα,
πρασίνισαν τα πάντα στου ματιού την άκρη
και το ζεστό παλτό γυμνό το κορμί άφησε
σαν δεν έχει πια, κρύο για να παλέψει…

Ένας ήλιος τρανός και θεριακλής, του ουρανού δεσπότης,
σημάδεψε με σιγουριά πως έφτασες το τέρμα…
όπου πέτρα μεγάλη, άσπρη, καθαρή,
από παιδικά αγγίγματα μαλακωμένη,
ξέρεις πως σε περιμένει…

Κάθησες…
γυμνό το κορμί, ήλιο ντύθηκε!
το μάτι στερημένο και στεγνό, μικρού παιδιού χαρά δάκρυσε!
η κουρασμένη καρδιά, στων «δεν περνάς κυραμαρία» το ρυθμό χόρεψε!
μαραμένο το χαμόγελο, άνθισε της χαράς την κούραση!

Και κει, αντάρτισε στου μυαλού το βάθος το παιδί…
Δεν άντεξες! Στα πόδια σου σηκώθηκες!
Σβάρνισες στα ποδάρια τα χώματα…
Μάτωσες στα γόνατα τις πέτρες…
Γέμισες με παιδικές προσβολές τα αυτιά του…
Ξεχείλισες εικόνες τη καρδιά, μυρωδιές την τάισες…
Όλα σχολαστικά τα έκανες από την αρχή,
τίποτα δεν άφησες στην τύχη…

Ξέροντας πως θα φύγεις πριν σε βρει η αυγή….
θέλεις παιδί πάλι να νιώσεις!
Ας νιώσεις…
και το κορμί πια που δεν μπορεί, το δρόμο του ας πάρει…

[Ποιητικά #130 – 15 Νοεμβρίου 2013]

1 Σχόλιο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.