Της σκιάς το καλωσόρισμα…

563541_10201023409645872_1507027516_n

Δεν κατάλαβα το που, ούτε το γιατί…
ο δρόμος οδήγησε θαρρείς τα βήματα μου!
Τυφλή πορεία τα πόδια σπρώξαν το κορμί,
στη Σκιά τη σκοτεινή, βαθιά για να το κρύψουν!

Εκεί που το τέλος νέα δεν γίνεται αρχή…
Εκεί όπου το φως, δεν τολμά να πλησιάσει!

Στο σημείο που θα βγει η στερνή πνοή,
σε κάποιο τοίχο ένα μικρό σημάδι για να αφήσει …
Το κρύο το σκοτάδι θα σβήσει επιτέλους το κορμί,
να γαληνέψει το μυαλό που τόσο έχει ρημάξει…

[Ποιητικά #92 – 1 Σεπτεμβρίου 2013]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.