Μηνιαίο Αρχείο: Ιούνιος 2015

Να που σκλαβώσαμε τις ζωές μας στο σήμερα, ματαίως περιμένοντας να σεβαστούν τα τέρατα, τη ξεθωριασμένη σκιά του ενδόξου παρελθόντος μας! [Ποιητικά #337 – 30 Ιουνίου 2015]

Η διαπίστωση

Δε σε πείραξε που σαν ανέβηκες την ανηφόρα, αντίκρισες άλλα απ’ αυτά που πρόσμενες… Είναι που σε γελάσαν τόσο οι αναμνήσεις, απ’ τα όνειρα που έκανες παιδί… [Ποιητικά #-13 – 21 Φεβρουαρίου 2013]

Μετά τη βροχή

Πλημμύρισαν οι δρόμοι ξαφνικά. «Μπόρα είναι» είπες, σημασία δεν έδωσες μεγάλη. Σαν οι δρόμοι σου στεγνώσανε, ξαφνιάστηκες που στα λερωμένα φρεάτια, στραγγίξανε τις προσδοκίες σου οι ανάγκες. Δεν το περίμενες πως μια βροχή θα έφτανε, τη χαρά σου όλη να ξεπλύνει… Έμεινες πίσω από παράθυρα θολά, νέων ήλιων ελπίδες να προσμένεις… [Ποιητικά #335 – 11 […]

Τα καλάμια

Τόσο μεγάλη ήταν η τέχνη σου, που έσπασε το καλάμι, που τόσο καιρό τ’ αριστοτεχνικά γεννήματα σου φόρτωνες… Κείνο που μαζί σου το ‘σερνες, ο κόσμος να σε θαμάζει, με ζήλια μεγάλη για να σε φθονούν, οι άλλοι καλλιτέχνες…

Ήταν ο έρωτας αγνός… Μα σκοτεινά καταγώγια τον έκρυβαν, στα μάτια που μάθανε να βλέπουνε, μόνο στο βάθος των εγώ τους…