Αρχείο κατηγορίας: Φωτογραφία

Πάλι οι πράξεις δεν αντέξαν, των μεγάλων λόγων σου το βάρος… [28 Μαΐου 2018 – #390Π]

Τις πιο αγνές ελπίδες, απλόχερα χάρισες, στις μάταιες αυταπάτες. Τα ψέμματα που άκουγες, αυτοδίδακτος αλχημιστής, στης προσμονής την φιλοσοφική λίθο, αστραφτερές αλήθειες τα μετάτρεψες. Πίστεψες, ξόδεψες ψυχή και κορμί, πως το αδύνατο θα καταφέρεις να συμβεί… Δεν ήσουν μόνος, μοναχική δεν ήταν η πλάνη σου… Στο μονοπάτι της κατάπτωσης, άλλος τα βήματα σου εσκεμμένα οδήγησε. […]

Ήταν τότε που εχθροί και φίλοι μαζί βρεθήκανε! Ποιος το περίμενε πως ήσυχα ο ένας δίπλα στον άλλο την ίδια αγωνία θα μοιραζόταν… Οι στιγμές ήρεμα περάσανε, καθώς απορούσαν σιωπηλοί ανώνυμοι, πως τα τσαλακωμένα φύλλα όμορφα πάλι κατάφεραν ν’ ανθίσουν. Ποιοι χαρήκανε παρέμεινε μυστήριο. [Ποιητικά #385 – 19 Μαρτίου 2018]

Στο πιο πυκνό σκοτάδι, έτυχε μικρό κερί ελπίδα να ανάψει. Ασθενικό στο φως, φροντίδα ειδική ζήτησε και υπόσχεσης εγγύηση, καυτό το δάκρι έσταξε.

Πώς να ξεχάσεις το όνειρο που πνίγηκε στο πιο πικρό χαμόγελο σου… [Ποιητικά #372 – 17 Μαρτίου 2017]

Στις αγορές…

Στην αγορά που άπλωσα πρωί, τρυφερά, τα πρώτα, τα καλύτερα, της νιότης το χάδι ποτισμένα, του κήπου τα καλύτερα μου στολίδια.

Ίδια, άσπιλα χιόνια, εξίσου όμορφα καλύπτουνε τους βράχους τους αγέρωχους και τις πηχτές τις λάσπες… [24 Ιανουαρίου 2017 – #370Π]

Ιστορίες αμαρτιών…

Είναι ο ιδρώτας στεναγμού νέας αμαρτίας, που την παλιά μπορεί στο κορμί να ξεπλύνει… [#369Π – 21 Νοεμβρίου 2016]

…δεν απέμεινε στην καρδιά χώρος να σε κακιώσω· παντού αγάπη περίσσεψε για σένα… [Ποιητικά #368 – 9 Νοεμβρίου 2016]

Τιμωρία νίκης

Σταμάτα να μοιράζεσαι τις νίκες σου με έναν θεό που βιάζεται αιωνίως να σου τιμωρεί τις αποτυχίες… [Λογοπλοκίες #121 – 6 Ιουνίου 2016]